De Bond van Orkestdirigenten en Instructeurs (BvO) is een belangen- organisatie voor dirigenten van blaasorkesten alsmede instructeurs van slagwerkensembles, drum- en showbands.

Doelstelling:

Historie:

De Bond van Orkestdirigenten werd in 1928 door een aantal Amsterdamse dirigenten opgericht met als hoofddoel bescherming van het dirigentenvak. Aanleiding was dat het dirigentschap niet alleen door professionele musici werd uitgeoefend, maar vooral ook door onvoldoende opgeleide krachten die zich presenteerden als dirigent. Een eerste maatregel van de net opgerichte bond was de vaststelling van een eisenpakket voor vakbekwaamheid. Later, in 1933, werd het directiediploma hafadirectie door de BvO ingesteld. In 1982 zou dit diploma pas officiële rijkserkenning krijgen.

De landelijke conservatoria speelden daarop in door een hoofdvak hafadirectie in het pakket op te nemen met vrijwel dezelfde exameneisen als die van de BvO. De noodzaak van een BvO-diploma werd hierdoor minder. Vanaf 1990 heeft de BvO afstand gedaan van het BvO-directiediploma. Via het Staatsexamen kan men in het bezit komen van het directiediploma.

Omdat er in de vooroorlogse jaren nagenoeg geen opleidingsmogelijkheden waren voor het specifieke dirigentenvak, kwam Piet van Mever op het idee om een mondeling-schriftelijke directiecursus te ontwerpen om zo studie mogelijk te maken voor degenen die niet in de gelegenheid waren om een dagopleiding te volgen. De cursus bestond uit drie jaren gericht op theorie en een laatste, praktisch jaar. De Hilversumse uitgever Lispet was bereid mee te werken aan dit initiatief. De cursus werd, hoewel men er aanvankelijk sceptisch tegenover stond (‘hoe kan je nou schriftelijk dirigent worden?’), een enorm succes. Het aantal cursisten en geslaagden voor het BvO-diploma groeide gestaag. Huidig leider van de Lispetcursus is Gerrit Fokkema.

In 1973 werd er een aparte Vakgroep Instructeurs van drum- en showbands aan de BvO toegevoegd, eveneens om te komen tot een gekwalificeerd kader. Ook hier werd een BvO-diploma ingevoerd, waarmee een aanzienlijke kwaliteitsverbetering werd bereikt. De Vakgroep heeft enkele educatieve uitgaven op de markt gebracht. In 2002 werd de Vakgroep als zelfstandig orgaan met eigen bestuur opgeheven door een statutenwijziging. De activiteiten voor de instructeurs worden door een commissie voortgezet.

In het kader van de belangenbehartiging van de leden zijn tot stand gekomen:

- minimum basistarief per repetitie voor bevoegde dirigenten en instructeurs.
- model overeenkomst voor dirigent of instructeur en verenigingsbestuur.
- ziekengeld-/ongevallenverzekering voor dirigenten en instructeurs.

Een belangrijk resultaat van het werk van de BvO, vanuit de doelstelling ‘bevordering en verbetering van de amateurblaasmuziek en de muziek van en voor drum- en showbands in Nederland’, is het initiatief om te komen tot een uniform puntenstelsel voor concoursen.

Sinds 1969 neemt de BvO het inhoudelijke deel van de organisatie van de dirigentenwedstrijd van het Wereld Muziek Concours Kerkrade voor zijn rekening. Aanvankelijk leken de streng toegepaste toetredingscriteria (eisen van vakbekwaamheid) een ledengroei in de weg te staan, maar juist het tegendeel bleek. Omdat het lidmaatschap slechts mogelijk is na gedegen studie, wordt toetreding als een brevet van bevoegdheid beschouwd.

Doordat de BvO uitsluitend leden telt die aan de aanzienlijke eisen van vakbekwaamheid voldoen, is de bond in Nederland een hoog gewaardeerde organisatie van de blaasmuziek-
beoefening geworden. Nergens ter wereld bestaat er een zo groot kader van uitsluitend gekwalificeerde dirigenten en instructeurs. Dus is er geen land ter wereld met zo’n grote, onverdeelde dirigentenorganisatie.

Een uitgebreidere beschrijving van de historie van de BvO is gemaakt door Joost van Beek, secretaris van de BvO in de periode 1971-1997: BINGO (Blaasmuziek In Nederland Groei en Ontwikkeling) : deel 2 en 3.
Uitgave van Stichting Nederlands Instituut voor de Blaasmuziek (NIB) en het Repertoire Informatiecentrum Muziek (RIM).